En güzel Pazar...

22 Nisan Pazar…

Pazar günlerini hiç sevmezdim ben, ama bu Pazar başka bir Pazar sanki… Yüreğim kıpır kıpır, sevgi dolu, sen dolu.

O minicik kalbin atsın diye çalışıyor her bir hücrem sanki. Sabahları kalkınca gülümsemeyle uyanıp elimi karnıma koymak ve seni düşünmek kadar huzur veren başka bir şey daha var mı bilmiyorum…

Bugün yürüyüşe çıktık baban ve dayınla. Çiçek topladılar bana  (ya da sana J). Pabucum dama mı atılacak yoksa ne? J

Sonra hep hayal ettiğimiz bir şey yaptık senin için. Bir ağaç fidanı aldık. Senin kadar küçük, senin gibi büyümeye hazır, senin gibi yavru bir fidan… Küçük ama dimdik hayata tutunmuş bir elma fidanı.

Ve bahçemizin en güzel yerine diktik bu fidanımızı senin adına. 
Beraber büyüyün, hep dimdik olun, meyve verin, mis gibi kokun...
Mevsimler yormasın sizi… Yapraklarınızı dökün zaman zaman ama hep yeşermeye yüz tutun diğer taraftan… Her şeye inat göğe uzansın dallarınız, kök salın derinlere…

Sevgiyle can suyunu verdik sonra, canımızdan sana can verir gibi…

Gözlerimiz dolarak baktık fidanımıza ve ileride senin elinden tutup “bak yavrum bu ağaç senin, senin varlığını öğrendiğimizde diktik” dediğimiz günü hayal ettik.

Canım bebeğim, sıkıca tutun bana tamam mı? Zor ama uzun bir yolun başlangıcındayız. Senin hayatının başlangıcı, bizim ise hayatımızın anlamının başlangıcı bu.

Sen bendesin, ben de sendeyim hep unutma.

Seni çok seviyoruz

Annen & Baban

türkülerle
ağıtların
birbirine karıştığı bir zamanda
bir çığlık atacaksın dünyaya
toprakta patlayan tohumun
sevincini yaşayacaksın
ve ben seni
yeni açan bir çiçek gibi karşılayacağım
ve de okşayacağım birkaç saçını
yüreğimde dereler çağlarken
gül kokan dudaklarından
ananın ak sütü dökülürken
anlayacaksın
başlamıştır kavgan
ve yılmadan yürüyeceksin yolunu
ine çıka
düşe kalka
yüreğinde sönmeyen
umutla

Z.E