15 Ekim 2013 Salı

"Anne"...

Bugün gözümün içine baka baka "anne" dedin ilk kez...
O an anlatılmaz...Anlatamam ki... Hala tuhaf bir gülümseme var yüzümde o andan kalan.
Sen bana hep "anne" de yavrum benim.
Ben bir ömür bu sıfatla anılmak istiyormuşum meğer, ne kadar da açmışım bu kelimeyi duymaya, ne kadar içi dolu, yoğun bir kelimeymiş meğer...
Senin minik dudaklarının arasından ne de güzel çıktı bu kelime...
Hala içimde yeniden aşık olmuş bir liselinin heyecanı var sanki şuan.
Sanki şu an gecenin bu saatinde dışarıda çıplak ayakla koşup, bağıra bağıra şarkı söyleyebilirim, soğuğa insanlara aldırmadan...
"Anne" dedi bana oğlum....
Anne dedi..
Anne oldum ben.

Bu arada Kurban Bayramı bugün:) Kutlu olsun! Bana çok kutlu ve mutlu oldu:)

20 Eylül 2013 Cuma

Doktor kontrolü

Doktor kontrolünün ardından.
Bir anne bebek doktorundan neler bekler acaba?
Ben mesela mümkün olduğunca doğal yöntemleri tavsiye eden, iletişimi kuvvetli, işimi yapıp çıkayım havasında olmayan, sakin ama huzur verici bir doktor bekliyorum. Bu beklentilerim çok mu bilmiyorum ama özellikle ilk kez anne olmuş "acemi, telaşlı" annelerin böyle bir doktora ihtiyaçları olduğunu düşünüyorum.

Doktorumuz her şeyin yolunda olduğunu söyledi bugün. Aslında son zamanlarda bizi huzursuz eden uykusuzlukla ilgili somut bir veriye ulaşamadık. Ben yine diş çıkarma sıkıntısından kaynaklandığını düşünerek kendimi rahatlamaya çalışıyorum.

Bugün itibari ile benim minik bebeğim 9 kg 100 gr. ve boyu da 73 cm:)
Bunu yazınca aklıma hamileyken doktor kontrolüne gittiğimizde edindiğim bilgiler geldi. Bebeğiniz şu an 158 gram dendiği günü hatırlıyorum...

İyi ki varsın benim fındık kurdum...
Seni çok seviyorum...

19 Eylül 2013 Perşembe

tekrar yazmaya karar veren anne...

19 Eylül 2013 Perşembe

tekrar yazmaya karar veren anne...
10 aylık olmuş Bartu'nun annesi...
Çok mutlu bir anne...

Buraya yazacak o kadar çok şey var ki. Ne zamandır bu kararı vermiştim, ancak artık hareket etmenin zamanı geldi. Her gün olmazsa bile her hafta o haftayı özetleyen bir paylaşım yapacağım buradan. Peki ama neden diye soranlar olursa, en çok da oğlumun ileride bebekliğine dair okuyacak hatıraları olsun diye.

Neler yapabiliyorsun: Bye bye dendiğinde el sallıyorsun. Ama bizler gibi sağa sola değil de aşağı yukarı bir el sallama tarzın var, bu da sana ayrı bir tatlılık katıyor tabi:)
                                "Gel" kelimesini duyduğun an gel gel hareketi yapıyorsun:)
                                Heceleri tekrar etmeye başladın. Mesela az önce teyzenle çok tatlı bir diyaloğunuz oldu. O "dedededede" dedi sen tekrar ettin, sonra "pufff pufff" diye sesler çıkardı sen de aynısı yapmaya çalıştın.
                                Müzik olduğunda hareketleniyorsun, ve tek elini yine aşağı yukarı hareket ettiriyorsun.
                                Mama sandelyende önüne koyduğum küçük parçaları zar zor ağzına götürebiliyorsun, ve bunu yaparken ki çaban izlemeye değer:)
                                Emekliyorsun, ısrarla oyun halının üzerinden çıplak yerlere doğru gidiyorsun, kablo, priz tehlikeli ne varsa bulabilme potansiyelin var.


En sevdiğin oyun, "ece" tarzında kaybolup var olma oyunları.
En sevdiğin oyuncağın, araba direksiyonun. (Fotoğrafını ekleyeceğim)
En zorlandığım anlar: Son 1 haftadır gece uyumamak için direniyorsun ve anne sütü almamakta ısrar ediyorsun. Bu beni çok üzüyor tabi :(
En severek yediğin yiyecek: Anneanne yapımı tarhana çorbası, somon balığı:) (Buna çok seviniyoruz)

Devam edecek....
Blogger tarafından desteklenmektedir.